Li¶ć klonu
Tak wiele może przypomnieć,
Jakby znał ludzki język,
Jak gdyby mówił do mnie.
Li¶ć klonu to jak Warszawa,
Aleje i Łazienki,
Dawno minione chwile
I nieminione męki
Jeden li¶ć klonu
To ten ¶wiat najbliższy,
Najbardziej własny ¶wiat.
Tak ciężko legł na sercu,
A tak cicho, tak lekko
Z drzewa
spadł.