Stanisław Aleksandrzak (1909 - 1985)

Teresa Bąkowska

Człowiek z uśmiechem dziecka w herbie

 

 

... i jeszcze dwa pragnienia

człowieka: żyć z pamięcią

o innych; umierać nie będąc

zapomnianym

 

 

 

W lutym 1991 r. mija 82 rocznica urodzin i 6 rocznica śmierci redaktora Stanisława Aleksandrzaka - człowieka, który wyrósł na gruncie Ziemi Kaliskiej, bowiem urodził się w Marchwaczu 15 lutego 1909 r.

Całe swe życie poświęcił innym, a szczególnie dzieciom. W 1932 r. rozpoczął pracę nauczycielską, a pięć lat później działalność redakcyjną i wydawniczą, początkowo w czasopismach Wydziału Wydawnictwa ZNP, następnie w Instytucie Wydawniczym "Nasza Księgarnia".

W 1939 r. brał udział w kampanii wrześniowej. Był jednym z organizatorów oświatowego podziemia, za co został aresztowany przez hitlerowców i więziony na Pawlaku, następnie wywieziony do obozu w Oświęcimiu, a po 3 latach do obozu koncentracyjnego Litomierzyce w Czechosłowacji.

Po wyzwoleniu przystąpił do organizowania prasy dziecięcej w Instytucie Wydawniczym "Nasza Księgarnia". Założył i redagował przez 5 lat czasopismo "Iskierki" połączone później ze "Świerszczykiem".

Zainicjował wydawanie pierwszego w Polsce pisma dla dzieci w wieku przedszkolnym "Miś", zainspirował powstanie szeregu cennych książek i serii wydawniczych np. antologia opowiadań z historii Polski "Przez stulecia", zbiorów reportaży i opowiadań "Spotkania z Polską", "Krajobraz serdeczny".

Do dorobku polskiej prasy dziecięcej wprowadzał nowy model pisma tworząc z "Płomyczka", którego był naczelnym redaktorem w l. 1946-1984, wszechstronny magazyn społeczno-literacko-popularnonaukowy dla dzieci.

Odrębną dziedziną pracy Stanisława Aleksandrzaka była działalność w Towarzystwie Łączności z Polonią Zagraniczną "Polonia". Przez kilkanaście lat redagował pismo dla szkół polonijnych "Wisełka". Zasłużył się jako inicjator konferencji i spotkań redaktorów czasopism dziecięcych różnych krajów.

Jako pisarz, redaktor i organizator życia kulturalnego działał dla dobra dzieci, szkoły, nauczycieli i rodziców.

Za serce, dobroć i ogromne poświęcenie dla sprawy dziecka Stanisław Aleksandrzak otrzymał nagrodę przyznawaną przez dzieci i płynącą wprost z ich serca - Order Uśmiechu - tym samym został członkiem jego kapituły. Niewielu jest ludzi mogących poszczycić się odznaczeniem, którego wizerunkiem jest uśmiech dziecka.

Wyrazem uznania dla twórczości oraz działalności redaktorskiej Stanisława Aleksandrzaka było przyznanie mu w 1961 r. Nagrody Prezesa Rady Ministrów za osiągnięcia w dziedzinie twórczości dla dzieci, a w grudniu 1984 r. Nagrody im. Kornela Makuszyńskiego.

Od 30 maja 1987 r. ten szlachetny człowiek jest patronem Szkoły Podstawowej w Marchwaczu.

 

"Opatowianin" - luty 1991



Data utworzenia: przed 2009-01-01
Data aktualizacji: 2009-09-23

Najpopularniejsze

Brak osbługi Flash lub Javascript w Twojej przeglądarce.

Przeglądaj TAGI

Mapa strony